بچه که بودم با مامانم میرفتم سر کارش.اونجا زیاد ول میچرخیدم و تو هر قسمت بایکی دوست میشدم.طبق معمول به همشونم میگفتم خالهالان یکی از همکاری مامانم زنگ زد خبر فوت یکی از اون خاله ها رو داد.به دلیل بیما

امروز مراسم ختم همکار مامانم بود.بقیه همکارا هم که من رو میدیدن میگفتن وای چقد بزرگ شدی چقد خانوم شدی چقد تغییر کردی.تو همون دختر کوچولو با موهای بافته شده بلند که از دیوار صاف هم بالا میرفت؟هنوز هم م

کوثر جان من گوشیمو سرکار جا گذاشتم شماره ات توش بود.البته خدا رو شکر خطم تو گوشی قدیمیمه.اما شماره ات رو جای دیگه ای ندارم.

قراره فردا باهم بریم فردوسی و انقلاب.

اگر این پست رو میخونی لطفا به من زنگ بزن.

اما خدایی بلاگفا باید یه آپشن بذاره که ما حرفامون رو تو ویس بگیم و ثبت کنیم تو وبلاگامون.

من واقعا زمان و حال تایپ کردن ندارم...

البته میشه ضبط کنیم و آپلود کنیم...

حالا الان که یه وقت پرت دارم بشینم ماجرای این مدت رو بنویسم.21 آذر با کوثر قرار داشتم.اما گوشیم رو اداره جا گذاشته بودم.اول رفتم سر کار گوشیو برداشتم زنگ زدم به کوثر ببینم اصلا قرار رو یادش بوده و راه

اگر بخوام امروز رو توصیف کنم.و حتی فردا رو پیش بینی، فقط یه جمله به ذهنم میرسه:

اسیر شدیم :|

+اصلاح شد.ممنون!

یه لحظه مپ گوشی رو باز کردم.دیدم همه ی خیابونا سبزه.شگفت زده شدم.تازه بعدش به ساعت توجه کردم.

حالا 7_8 شب عمرا یه خیابون سبز پیدا بشه ها.

اوه اوه، امشب و فردا شب که غلغله اس.

شب یلدا مبارک.

+امروز تولد مهسا بود.کیک خریدم بردم خونشون غافل گیر شد.کادوشم همون طور که گفته بود یه ساعت مشکی.باشد که گم نکند یا بلاهای دیگه سرش نیاد.

امشب میخوام تو سامانه مفید و سجام ثبت نام کنم که توی هفته یه روز برم کارگزاری و دیگه بریم تو بورس.

اگر شاخص ها کاهش چشم گیری داشت پا قدم منه:))))))